W jakich butlach przewozi się gazy techniczne?
Gazy techniczne wymagają odpowiedniego doboru oznaczeń i zabezpieczeń opakowań czyli butli w których są transportowane i przechowywane. Przepisy ADR opisują w szczegółowy sposób dobór oraz oznakowanie butli gazowych, które są stosowane w międzynarodowym transporcie niebezpiecznych materiałów. W artykule tym skupimy się głównie na specyfikacji butli do przewozów do stacji mieszania gazów niebezpiecznych. Bezpieczeństwo jest najważniejsze, więc warto wiedzieć na co zwrócić uwagę.
Specyfika butli do przewozu gazów technicznych
Gazy techniczne, takie jak wodór, azot, acetylen, argon, tlen czy sprężone powietrze wymagają odpowiedniego doboru butli stalowych lub aluminiowych w celu ich przechowywania oraz przewożenia. Konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie butli wraz z zaworem przed działaniem niepożądanych czynników takich jak woda, ogień czy uszkodzenia techniczne. Wymagane jest również zastosowanie odpowiednich środków ochrony przed potencjalną kradzieżą. Konieczne jest zapewnienie ochrony przed uszkodzeniem, przewróceniem bądź przegrzaniem dla butli z gazami sprężonymi. Butle koniecznie muszą być odpowiednio przymocowane podczas transportu do stacji mieszania gazów pojazdami wyposażonymi specjalnie, między innymi z wentylowaną skrzynią ładunkową. W przypadku pojedynczych butli powinny być one przewożone specjalnymi wózkami, które minimalizują ryzyko upadku. Zgodnie z charakterystyką danego gazu napełnione butle zaleca się przechowywać w specjalnie wydzielonych miejscach, które są na to przygotowane. Zalecana jest ochrona oraz zabezpieczenie tych miejsc przed niepożądanym dostępem osób trzecich.
Oznakowanie butli
Ważnym elementem w kwestii bezpieczeństwa przewozu do stacji mieszania gazów jest prawidłowe oznakowanie butli. Jest to istotne również dla prawidłowego zarządzania obrotem butli zawierających gazy techniczne. Na każdej butli znajdziemy informacje o dacie wyprodukowania opakowania oraz o terminie następnego badania technicznego czyli legalizacji butli. Ponadto każda butla posiada swój identyfikator w postaci wybitych znaków, które informują nas o materiale z jakiego została wykonana, minimalnej grubości ścianki, wadze pustego opakowania, ciśnieniu próby hydraulicznej, rodzaju gazu, dopuszczalnego ciśnienia roboczego, producencie opakowania oraz normie jaką spełnia dane naczynie. Obowiązuje również odpowiedni system specjalnych nalepek o określonych kolorach a także oznakowanie kolorystyczne butli gazowych.
Zgodnie z europejską i polską normą PN-EN 1089-3:1999 możemy wyróżnić następujące oznaczenia:
- tlen – niebieska butla z białą górą,
- wodór, propan, metan – szara butla u góry czerwona,
- azot – szary kolor butli z czarną górą,
- amoniak, chlorowodór, chlor – szara barwa butli, żółta na górze,
- argon – szara butla z ciemno zieloną górą,
- mieszaniny gazów atmosferycznych – szara butla z jasno zieloną górą,
- hel – szary kolor butli, u góry brązowa,
- acetylen – barwa butli kasztanowa,
- dwutlenek węgla – barwa butli szara
Co sprawdzić zanim zaczniemy transport?
Zanim zaczniemy przewóz butli do stacji mieszania gazów musimy się upewnić, czy etykieta znajduję się na butli i jest czytelna. Należy wówczas sprawdzić czy dany gaz jest odpowiednio przechowywany i odpowiadający zamówieniu. Bardzo ważne jest aby sprawdzić czy pojazd jest wyposażony w odpowiednią gaśnicę, oczywiście trzeba pamiętać o tym, aby nie używać ognia w pojeździe oraz jego najbliższym otoczeniu. Gazów technicznych nie wolno przewozić z innymi niebezpiecznymi towarami, takimi jak na przykład farby czy kwasy. Podczas przeładunku należy ostrożnie postępować z butlami, nie wolno ich wyrzucać z pochylni ani pojazdu.
Dodaj komentarz