Tarcza 2.0 nie dla wszystkich? Branża incentive travel na przegranej pozycji
Stowarzyszenie Organizatorów Incentive Travel alarmuje, że warunki Tarczy finansowej PFR 2.0 nie obejmują większości firm członkowskich SOIT. Agencji specjalizujące się w turystyce motywacyjnej pozostaną bez jakiejkolwiek pomocy.

Jako organizatorów turystyki agencji incentive travel nie uwzględnionorównież w tarczy 6.0.
Założenia vs. praktyka
Tarcza PFR 2.0 stanowi drugi etap pomocy rządowej dla firm sektora MŚP, które najdotkliwiej odczuły skutki pandemii. W założeniu instrument jest przeznaczony na „pokrycie kosztów wynagrodzeń pracowników, kosztów zakupu towarów i materiałów, kosztów usług obcych, bieżących kosztów obsługi finansowania zewnętrznego, kosztów najmu (lub umów o podobnym charakterze) nieruchomości użytkowanej na cele prowadzenia działalności gospodarczej, (kosztów wszelkich należności publicznoprawnych, kosztów zakupu sprzętu i innych środków trwałych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej)”.
Niestety pierwsze próby skorzystania z oferowanej pomocy podjęte przez przedstawicieli branży dowiodły ograniczeń tarczy finansowej 2.0. Na tyle poważnych, że uniemożliwiają dostęp do wsparcia mimo spełnienia większości warunków. Mimo że agencje incentive travel mają udokumentowany spadek obrotów w 2020 r. od 60 do 90 proc., spełniają kryterium PKD, nie zalegają z regulacją należności publiczno-prawnych i zatrudniają pracowników na umowę o pracę, wsparcie z tarczy 2.0 PFR ich nie obejmuje. Problemem jest ograniczenie łącznego wsparcia z tarczy PFR 1.0 i PFR 2.0 do kwoty 144 tys. zł na jednego pracownika.
Argumenty branży incentive travel
Zdaniem członków SOIT zestawianie kwot wykorzystanych w ramach tarczy 1.0, kosztów pracowniczych agencji incentive travel, wydajności oraz charakterystyki zatrudnienia, czasu trwania obostrzeń oraz innych kosztów stałych z limitem 144 tys. zł w odniesieniu do obu tarcz powoduje, że firmy, dla których stworzono program PFR 2.0, nie będą mogły skorzystać ze wsparcia.
„W naszej opinii umorzenie w ramach tarczy PFR 1.0 łącznie z pokryciem z tarczy PFR 2.0 70 proc. kosztów stałych firm jest jedyną szansą na przetrwanie turystyki biznesowej w Polsce i utrzymanie konkurencyjności polskich firm na arenie europejskiej i światowej” − napisała Olga Krzemińska-Zasadzka, prezes zarządu SOIT i członkini Rady Spotkań i Wydarzeń działającej przy Pracodawcach RP w liście do premiera Mateusza Morawieckiego.
Według niej obecny stan prawny w praktyce oznacza, że realna pomoc dla sektora incentive travel zakończyła się w wakacje 2020 r., mimo że od jesieni obowiązują nowe obostrzenia paraliżujące branżę.
„Apelujemy o zniesienie limitu 144 tys. zł na jednego pracownika w finansowaniu PFR 1.0 i PFR 2.0 lub zmienioną definicję z pracownika w limicie na personel − osoby, które na stałe są w kosztach stałych firmy, obliczanie limitu według tego wskaźnika, a tym samym umożliwienie przedsiębiorcom z zamkniętej od 10 miesięcy branży turystyki biznesowej i incentive travel utrzymania firm, które tworzyli i rozwijali przez dziesięciolecia” – wzywa Krzemińska-Zasadzka.
Źródło informacji: Pracodawcy RP

























Dodaj komentarz