Menu
Menu

Niskocenne środki trwałe w firmie – co to właściwie jest?

Środki trwałe stanowią majątek przedsiębiorstwa, dlatego bardzo często stanowią jego kluczowy element. Wśród nich można wyszczególnić między innymi niskocenne środki trwałe. Równie ważnym aspektem jest likwidacja środków trwałych w firmie. Warto dowiedzieć się nieco więcej na temat specyfiki wskazanych zagadnień.

Niskocenne środki trwałe

Niskocenne środki trwałe

Środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe, które nie są wykorzystywane do inwestycji. Składają się one na majątek przedsiębiorstwa i wpływają między innymi na jego wartość. Środki trwałe w firmie powinny być kompletne oraz zdatne do użytku, a czas ich użyteczności ekonomicznej powinien przekraczać dwanaście miesięcy. Muszą być także wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Szczególne miejsce w ewidencji środków trwałych mają środki niskocenne, jednak ustawa o rachunkowości nie precyzuje ich wartości. Wiele przedsiębiorstw kieruje się w tej kwestii ustawą o podatku dochodowym, która zalicza do niskocennych środków trwałych obiekty o wartości mniejszej niż 3500 złotych. W przypadku niskocennych środków trwałych możliwe jest zastosowanie odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych w uproszczonej formie.

Ewidencja niskocennych środków trwałych

Informacje na temat ujmowania niskocennych środków trwałych w kosztach przedsiębiorstwa można znaleźć w ustawie o podatku dochodowym. Przepisy wskazują, że możliwe jest zaliczenie amortyzacji środków trwałych jednorazowo w dacie zakupu, jeśli ich wartość nie przekracza 3500 złotych. Wielu przedsiębiorców w zakresie ewidencjonowania środków trwałych kieruje się właśnie przepisami podatkowymi, ponieważ w ustawie o rachunkowości nie jest sprecyzowana graniczna wartość niskocennych środków trwałych. Likwidacja środków trwałych w firmie również związana jest ze sposobem prowadzonej ewidencji. Stosowanie uproszczonych zapisów jest ułatwieniem dla wielu przedsiębiorców, jednak może stanowić problem w przypadku prowadzenia pełnej księgowości oraz konieczności składania sprawozdań finansowych, w których wskazywana jest wartość wszystkich środków trwałych należących w danym momencie do firmy.

Amortyzacja niskocennych środków trwałych

Amortyzację środków trwałych można rozpatrywać zarówno pod względem podatkowym, jak i księgowym. Maksymalna wartość środka trwałego w podatkowym ujęciu nie może przekroczyć 3500 złotych. Natomiast amortyzacja księgowa uwzględnia utratę wartości środków trwałych w danym roku podatkowym, co bez wątpienia będzie miało wpływ na bilans przedsiębiorstwa i może zaburzać jego wynik. Niskocenne środki trwałe mogą być w przedsiębiorstwie uznawane za koszty bieżącego okresu, nawet jeśli czas użytkowania ich w firmie wynosi powyżej dwunastu miesięcy. Takie działanie nie uwzględnia wskazanych środków trwałych w bilansie przedsiębiorstwa, co w dłuższej perspektywie może powodować obniżenie całkowitej wartości aktywów. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż możliwe jest jednorazowe rozliczanie niskocennych środków trwałych pod względem podatkowym, a jednocześnie pod względem księgowym naliczanie amortyzacji przez cały planowany czas użytkowania zakupionych środków trwałych.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.