Nawozy dolistne i wpływ ich składu na zysk z hektara

nawożenie dolistne Kłoszenie to jeden z etapów rozwoju zbóż, w którym rośliny uprawne wymagają dodatkowej dawki niezbędnych mikro- i makroelementów.

Jest to również ostatni dzwonek na przeprowadzenie nawożenia dolistnego, które pozwoli znacząco poprawić jakość oraz wydajność plonowania, a tym samym przedłoży się na zwiększenie zysków z hektara.

Optymalizacja nawożenia zbóż

By zapewnić sobie maksymalny zysk z hektara, konieczne jest przeprowadzanie optymalizacji nawożenia, która opiera się przede wszystkim na kontrolowaniu wchłaniania się plonotwórczego azotu. Kontrola ta opiera się przede wszystkim na regulowaniu pH gleby oraz zawartości fosforu i potasu.

Poza tym, by zmaksymalizować jakość i ilość plonów, należy odpowiednio stymulować zboża do wzrostu i plonowania poprzez stosowanie dokarmiania dolistnego. O wielkości i jakości plonów decyduje kondycja rośliny, dlatego też w kontekście zwiększania zysków z hektara konieczne jest zachowanie jej w dobrym stanie przez cały okres rozwoju – od wschodów aż po kłoszenie.

Dokarmianie dolistne zbóż w okresie kłoszenia

Odżywianie dolistne zbóż we wczesnym okresie kłoszenia ma przede wszystkim na celu stymulowanie roślin do zwiększania masy ziaren, a także wpływa na poprawianie jakości i parametrów uzyskanych plonów.

Czego najbardziej potrzebują zboża w fazie kłoszenia? Wśród kluczowych substancji dostarczanych zbożom należy wymienić przede wszystkim fosfor i potas, a także drugoplanowe mikroelementy, które kompleksowo zabezpieczają zboża przed chorobami oraz intensyfikują procesy plonowania.

Fosfor i potas – podstawa nawożenia dolistnego

Zapotrzebowanie zbóż na potas i fosfor determinowane jest przez zasobność gleby w te składniki odżywcze. Należy zwrócić uwagę, że większość profili glebowych występujących w Polsce cechuje się niewielką zasobnością w fosfor i potas, co uzasadnia regularne suplementowanie zbóż tymi pierwiastkami. Nawożenie to jest potrzebne nie tylko w fazie wschodów, ale przez cały okres rozwijania się upraw – aż do kłoszenia, a nawet wczesnej fazy kwitnienia.

Fosfor oraz potas dostarczane roślinom w postaci nawozów dolistnych biorą aktywny udział w procesach przemiany azotu, a także zapewniają efektywniejsze wnikanie do struktury roślin innych istotnych składników odżywczych. Zarówno plonotwórczy fosfor, jak i potas mają znaczący wpływ na wykorzystanie potencjału plonowania oraz na poprawę jakości plonów.

W fazie kłoszenia zboża są szczególnie narażone na niedobór miedzi, manganu i żelaza

Najważniejszymi składnikami drugoplanowymi nawozów dolistnych są: miedź, żelazo i mangan. Rola miedzi jest wielopoziomowa, a w okresie kłoszenia najistotniejszym działaniem Cu jest zwiększanie ilości ziarniaków w kłosie, regenerowanie uszkodzonych tkanek roślin, ochranianie systemu korzeniowego przed chorobami, zmniejszanie podatności na wyleganie, bielenie i zasychanie kłosów i liści. Poza tym miedź ogólnie poprawia jakość i ilość plonów.

Żelazo bierze aktywny udział w syntezie ligniny, karotenu i chlorofilu, zwiększając ilość rybosomów i uczestnicząc w procesie syntezy białek. Zawartość białka w ziarnie ma kluczowe znaczenie dla ogólnej jakości plonu. Ostatnim najważniejszym składnikiem drugoplanowym jest mangan. Pierwiastek ten zwiększa odporność zboża na choroby podstawy źdźbła, poprawia mrozoodporność rośliny, a także maksymalizuje proces fotosyntezy, który jest niezbędny do prawidłowego rozwijania się ziaren.