Menu
  • Menu

    Ateny, rok 1896 – czy wtedy wszystko się zaczęło?

    Zastanówmy się czym jest sport, bo to jemu poświęcony jest ten artykuł. Z pewnością można przytoczyć wiele różnych definicji sportu, ale najtrafniej chyba opisuje go stwierdzenie, iż jest to pewna forma usystematyzowanej i zorganizowanej aktywności fizycznej.

    Igrzyska Olimpijskie

    Skoro tak, to sportem należy uznać nie tylko piłkę nożną, biegi czy pływanie, ale również walkę wręcz albo rzucanie kamieniem. Podążając tym tropem, można więc postawić tezę, że sport towarzyszył człowiekowi niemal od samego początku. „Coś się kończy, coś się zaczyna” – być może to powiedzenie lepiej oddaje symboliczną datę w historii sportu (rok 1896), która wcale nie była początkiem, a swoistą przemianą, czegoś, co istniało od zawsze i tak samo wszystko inne – nieustannie ewoluowało. Cofnijmy się zatem w czasie, żeby prześledzić początki sportu oraz to – jak zmieniał się on na przestrzeni kolejnych okresów. Dawno, dawno temu…

    Aktywność fizyczna w starożytności

    W dawnych czasach, zdobywanie pożywienia oraz unikanie wszelkiego rodzaju zagrożeń, w dużej mierze zależało od sprawności fizycznej człowieka. Takie czynności i umiejętności jak bieganie, pływanie, posługiwanie się prymitywną bronią, jazda konna czy myślistwo, które wówczas determinowały przetrwanie, stały się z czasem podwaliną pierwszych aktywności sportowych. W Chinach od najmłodszych lat, dzieci powszechnie zajmowały się tańcem, łucznictwem, a w późniejszym wieku młodzież trenowała już rzucanie oszczepem czy jazdą rydwanami.

    W Państwie Środka rozwinął sie również boks, a nawet piłka nożna, w którą grano skórzaną kulą wypełnioną włosiem. W tych rejonach świata zrodził sie również kult dla rozwoju ciała i zwiększania odporności, czego zaowocowało powstaniem technik gimnastycznych oraz m. in. Kung Fu.

    Starożytni Egipcjanie także kultywowali ćwiczenia atletyczne, pływanie, grę w piłkę nożną, boks, zapasy, rozwinęli nawet hokej. Przypuszcza się, że Egipt był kolebką pierwszych zawodów, w których brali udział też przedstawiciele innych krajów, które stały sie prekursorem Igrzysk Olimpijskich. Myślistwo czy zapasy – były z kolei domeną Hindusów.

    Poszukując śladów ewoluującego sportu w starożytnych dziełach Homera, dowiadujemy się, że na terytorium dzisiejszej Grecji, odbywały się prawdziwe igrzyska, na które składała się rywalizacja w wyścigu rydwanów, walk bokserskich, zapasów, biegu, walk w zbroi oraz rzutu kulą z żelaza. Co cztery lata, w państwach greckich organizowano Igrzyska Sportowe, m. in. w Olimpii, Nemei czy Delfach. Cesarstwo rzymskie to w dużej mierze odwzorowanie aktywności, jaka miała miejsce w starożytnych greckich krainach (igrzyska na Kapitolu czy w Neapolu), które z czasem wzbogacono o walki gladiatorów.

    Sprintem przez średniowiecze i kolejne okresy, aż do roku 1896…

    Naturalna potrzeba ruchu i aktywności człowieka w dalszym ciągu wpływała na rozwój sportu, mimo tego, że silne trendy religijne jako najwyższą wartość uznawały rozwój duchowy. Oprócz kontynuowania rywalizacji w wymienionych wcześniej dyscyplinach, w średniowieczu zarysowały się początki żeglarstwa, a walki gladiatorów przeobraziły się w konfrontacje podczas turniejów rycerskich. Co ciekawe, w tej erze można też upatrywać genezy badmintona, bowiem zapoczątkowano wtedy grę polegającą na odbijaniu drewnianą rakietką piłki z piórami.

    Mniej więcej 500 lat temu nastąpił również nawrót do gimnastyki i rzeźby ciała. Takie dyscypliny z kolei jak – piłka nożna, zapasy, wioślarstwo, biegi, sporty walki, rzuty czy szermierka – na stałe wkomponowały się w powszechnie uprawiane i sukcesywnie rozwijane aktywności fizyczne.

    Głównie w XVII i XVIII wieku, sport dynamicznie został wsparty wiedzą pochodzącą w badań naukowych i analiz – na rzecz poprawy efektywności treningowych oraz rezultatów w rywalizacji. Wtedy też powstały specjalne szkoły ukierunkowane na wychowanie fizyczne oraz podręczniki systematyzujące i porządkujące dotychczasową wiedzę. Mnóstwo wcześniejszych aktywności użytkowych, zaczyna przekształcać się w dyscypliny sportowe, które przetrwały do dnia dzisiejszego albo uległy nieznacznym modyfikacjom.

    Sport zyskał bardzo wiele na rozwoju przemysłu, ponieważ upatrywano w nim pewnej formy odskoczni i rozrywki od trudów ciężkiej pracy. Dodatkowo, dostrzeżono w sporcie ważny element wzmacniający – zarówno fizyczność organizmu, jak i psychikę. Był to również okres narodzin pierwszych organizacji, związków i klubów sportowych, np. międzynarodowego Stowarzyszenia Gimnastycznego „Sokół”, którego filie rozsiane były na terenie całej Europy, w tym także w Polsce.

    Naturalną konsekwencją rozwoju sportu oraz rozrastającej się rzeszy regularnie ćwiczących w klubach amatorów różnych dyscyplin, stała się chęć rywalizacji i zaprezentowania umiejętności przed szerszą publiką. Efektem tych dążeń była reaktywacja w 1896 r., z inicjatywy Pierre’a de Coubertina Igrzysk Olimpijskich w Atenach. W pierwszych Nowożytnych Igrzyskach, które symbolicznie „powróciły” do Grecji, gdzie w 43 konkurencjach wystartowało łącznie 241 zawodników z 14 krajów, a zwycięzcę biegu maratońskiego, jakim został Spirydos Louis – oklaskiwało ponad 100 tysięcy kibiców!

    Od tego momentu, Letnie Igrzyska Olimpijskie odbywają się regularnie co 4 lata (za wyjątkiem okresu II wojny światowej), podobnie jak Olimpiada Zimowa, której organizacja zapoczątkowana została w roku 1924 w Chamonix. Materiał powstał przy współpracy z naszym partnerem – firmą Mighty Tips https://www.mightytips.com/pl/ i jest początkiem wyjątkowej serii, poświęconej najważniejszym oraz najciekawszym wydarzeniom z historii sportu.

    Autor: Paweł Łukasik

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *