Czy kredyt z WIBOR można unieważnić, co warto wiedzieć?
Masz umowę z WIBOR i nie możesz spać po nocach z powodu zbyt wysokich i nieprzewidywalnych rat? W podobnej sytuacji są także inni kredytobiorcy, o czym świadczą liczne pozwy o WIBOR wpływające do sądów. Trwają dyskusje, czy konstrukcja umów jest zgodna z prawem i zasadami ochrony konsumenta oraz czego konkretnie mogą dotyczyć roszczenia. Wyjaśniamy, co warto wiedzieć o unieważnieniu kredytu z WIBOR.
Czym jest WIBOR w kredycie i dlaczego wywołuje kontrowersje?
Wskaźnik WIBOR to stopa referencyjna określająca, po jakim koszcie banki pożyczają sobie pieniądze i na jej podstawie ustalane jest oprocentowanie kredytów złotowych. W przypadku umów WIBOR oprocentowanie zmienia się w zależności od notowań wskaźnika, co sprawia, że koszt finansowania może znacznie wzrosnąć w czasie spłaty. W ostatnich latach temat ten budzi szerokie zainteresowanie. Kredyt z WIBOR rodzi wiele wątpliwości u kredytobiorców, prawników i instytucji finansowych dotyczących przejrzystości wskaźnika i możliwości unieważnienia umowy. Co więcej, pytania dotyczące zasad działania WIBOR trafiły także do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdzie analizowana jest zgodność tych zapisów z unijnymi przepisami o ochronie konsumenta. Dyskusja wokół wskaźnika dotyczy również sposobu, w jaki banki informowały klientów o ryzyku wzrostu rat.
Jakie są podstawy do unieważnienia kredytu WIBOR?
W sprawach o kredyt z WIBOR sądy analizują przede wszystkim działania banku i sposób, w jaki przedstawiał on klientowi warunki umowy. Bankowi zarzuca się naruszenie obowiązku informacyjnego, ponieważ nie wyjaśnił, jak działa wskaźnik oraz jakie ryzyko wiąże się ze zmiennym oprocentowaniem. Ponadto banki nie zawsze jasno opisywały mechanizm ustalania stawki, przez co kredytobiorcy nie mogli samodzielnie ocenić, jak zmiany WIBOR wpłyną na ich raty. Kolejnym problemem jest obecność niedozwolonych postanowień umownych, które pozwalają instytucjom finansowym jednostronnie kształtować wysokość oprocentowania. Prawnicy podnoszą też zarzut naruszenia przepisów o ochronie konsumenta, ponieważ całe ryzyko ekonomiczne zostało przerzucone na klientów. W wielu przypadkach kredytobiorcy podpisywali umowy bez pełnej świadomości konsekwencji finansowych, co może świadczyć o braku ich rzeczywistej zgody na przedstawione warunki.
Czego kredytobiorca może domagać się w sądzie?
Kredytobiorca, który decyduje się na spór z bankiem, może dochodzić różnych form ochrony swoich praw. Odpowiedź na pytanie, jakie roszczenia można zgłosić w pozwie WIBOR, zależy więc od rodzaju naruszeń i tego, jakie dowody przedstawi kredytobiorca. Najdalej idącym żądaniem jest stwierdzenie nieważności umowy WIBOR, co prowadzi do wzajemnego rozliczenia między stronami. Innym rozwiązaniem może być usunięcie z umowy klauzul odnoszących się do wskaźnika i pozostawienie oprocentowania opartego wyłącznie na marży banku. Kredytobiorca ma także prawo żądać zwrotu nadpłaconych rat lub ustalenia, że umowa pozostaje ważna, ale oprocentowanie powinno mieć charakter stały bądź zerowy. W niektórych przypadkach możliwe jest również zabezpieczenie roszczenia, czyli czasowe wstrzymanie spłaty rat na okres trwania postępowania.
Unieważnienie kredytu z WIBOR jest możliwe, lecz wymaga wykazania konkretnych naruszeń po stronie banku i udowodnienia, że klient nie został właściwie poinformowany o ryzyku finansowym. Im więcej naruszeń praw konsumenta i błędów w treści umowy, tym większe prawdopodobieństwo, że sąd uzna kredyt z WIBOR za nieważny. Trzeba jednak podkreślić, że nie ma żadnej gwarancji takiego rozstrzygnięcia.
Dodaj komentarz