Trzy klasy wykonania obwodów. Czym są normy IPC?

Normy IPC w zakresie wykonania obwodów regulowane są przez dokument IPC-A-600. Zgodnie z nim wyróżnić można dokładnie trzy ogólne klasy produktu końcowego, zgodne z klasami IPC. We współczesnej produkcji wiązek kablowych określenie klasy wykonania znajduje się w kwestii obowiązków kupującego.

Jeśli producent natomiast zaakceptuje podaną klasę, kupujący zobowiązany jest to spełnienia wytycznych dopuszczenia, które szczegółowo opisane zostały w IPC6012, IPC-A-600 oraz innych powiązanych dokumentach. Normy oraz klasy IPC zostały wprowadzone do powszechnego użycia w celu przedstawienia typowych praktyk przemysłowych. Z ich pomocą kwalifikacja produktów jest zdecydowanie łatwiejsza i bardziej precyzyjna.

IPC – norma IPC – normy IPC. Wszystko, co powinieneś wiedzieć

Wyróżniane są trzy główne klasy IPC, które segregują produkty elektroniczne na trzy kategorie. Powstały one w oparciu o podział produktów ze względu na ich wymagania oraz poziom skomplikowania ich wykonania. Zaznaczyć tu trzeba jednak, że określenie jednej klasy dla danej charakterystyki nie musi oznaczać, że inne charakterystyki również muszą odpowiadać tej samej klasie.

Klasa 1 według norm IPC

Klasa 1 jest kategorią o najniższych możliwych wymaganiach. Oznacza to, że znalazły się w niej nieskomplikowane urządzenia elektroniczne, często idealne do domowego zastosowania. Wiele tam potencjalnie łatwych do naprawy pakietów elektronicznych, takich jak zabawki, urządzenia AGD o łatwej budowie czy niektóre sprzęty komputerowe. W tym przypadku wyróżnia się też zasadę ograniczonym czasie życia produktu, a jedynym wymaganiem jest jego działanie.

Klasa 2 według norm IPC

Kategoria druga to produkty o wyższych wymaganiach. Znaleźć tu można bardziej zaawansowane produkty elektroniczne, zaliczające się do sektora elektroniki usługowej oraz przemysłowej. Charakteryzują się wyższym poziomem skomplikowania montażu wyrobu końcowego, a znaleźć wśród nich można np. maszyny i urządzenia przemysłowe czy sprzęt telekomunikacyjny.

Ich znakiem rozpoznawczym jest wydłużony czas życia, a wymagana jest od nich niezawodność, a także nieprzerwane działanie. Ostatni z wymogów nie jest jednak warunkiem krytycznym, a jedynie pożądanym.

Klasa 3 według norm IPC

W klasie 3 znaleźć można produkty o najwyższej niezawodności, których zawodność nie jest w żaden sposób tolerowana. Dotyczy to w pełni profesjonalnego sprzętu, który musi działać zawsze, gdy zajdzie taka potrzeba. Jest to kategoria szczególnie precyzyjna i wymagająca, a przy montażu końcowego wyrobu wymagana jest najwyższa precyzja.

W zakresie przygotowania produktów z klasy 3 mowa o przeznaczeniu dla branży motoryzacyjnej, sprzętu zabezpieczającego czy aparatury medycznej. Produkcja w tym przypadku wymaga spełnienia najważniejszych standardów stosowanych przez twórców

Jakie różnice wskazało wprowadzenie kwalifikacji klas IPC?

Norma IPC stworzona została z myślą o wskazaniu m.in. różnic zachodzących podczas procesu produkcji poszczególnych produktów czy ich technologicznego zaawansowania. Nie bez znaczenia są również szczegółowe wymagania dotyczące niezawodności funkcjonowania, zależne od ostatecznego przeznaczenia konkretnej płyty.

Trzy poziomy jakości

Zależnie od ostatecznego stanu i klasy produktu końcowego, rozróżnić można wśród nich trzy poziomy jakości.

Stan niezgodny zespołów elektronicznych

W przypadku stanu niezgodnego mówić można o produkcie, który nie jest w stanie stworzyć warunków odpowiednich do zapewnienia niezawodnej pracy płyty drukowanej.

Stan dopuszczalny

Ten stan opisywany jest jako odpowiedni i wystarczający do zapewnienia bezawaryjnej pracy płyty drukowanej. Zaznacza się jednak, iż nie są to stany idealne, a jedynie spełniające normy, które uznać można za minimalne, które spełnić musi obwód drukowany.

Stan docelowy

Jest to stan, który opisać można słowem „idealny”. Zawsze osiągnięcie go jest pożądane, choć często osiągnięcie go może nie być niezbędne, aby zagwarantować niezawodność pracy płyty drukowanej.

Kupujący musi określić klasę wykonania

Obowiązkiem kupującego jest szczegółowe określenie klasy wykonania produktu, który ma spełniać określone zadania. Oznacza to, że jeśli osoba dokonująca zakupu przedstawi klasę producentowi, a ten ją zaakceptuje, to jej obowiązkiem jest następnie spełnienie wszystkich wytycznych dopuszczenia zawartych w odpowiednich dokumentach.

Podkreślić tu trzeba, że faktu użycia dla danej charakterystyki jednej klasy nie jest równoznaczny z tym, że pozostałe charakterystyki również będą musiały odpowiadać takiej samej klasie. W rezultacie to na kliencie spoczywa odpowiedzialność przyporządkowania klasy, z którą zgodny powinien być wykonywany produkt. Formalne przekazanie decyzji i jej późniejsza akceptacja jest potwierdzeniem dalszego wykorzystania produktu.

Kolejność pierwszeństwa w przypadku konfliktu

IPC-A-600 dokładnie określa kolejność postępowania w przypadku wystąpienia konfliktu. Zgodnie z dokumentem, najpierw dochodzi do zlecenia zakupu, a następnie dokumentacji dostawy. Zawarte w niej być muszą wszystkie wymagania klienta. Następnie dochodzi do przekazania innych dokumentów wskazanych przez klienta, oraz sporządzenia specyfikacji niezawodności produktu końcowego. Dopiero po spełnieniu powyższych punktów dochodzi do stworzenia dokumentu dopuszczenia.